Toyotisering

Tegenwoordig hebben we heel veel controle over de spullen die we kopen. Voor elk product zijn er tig verschillende uitgaven, allemaal met verschillende functies, zodat we precies kopen wat we nodig hebben. Niet langer is er 1 model, of misschien een paar modellen om uit te kiezen, nee, er is tegenwoordig ruim keuze. Sommige industrieën gaan echter nog een stap verder. Zij laten elke onafhankelijke consument het product zelf samenstellen.

Neem bijvoorbeeld een laptop. Tegenwoordig kan je, als je een laptop wilt, de laptop zelf samenstellen. Waar er vroeger een paar producenten waren die een paar modellen op de markt zetten, kan nu je eigen Laptop bouwen. Dan geef je zelf aan welke functies je wel wilt en welke niet en dan maken ze er in de fabriek eentje helemaal op maat voor jou.

De laptopindustrie is niet de enige die dit doet. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook in de schoenenindustrie, waar je als klant zelf je eigen stof mag kiezen, de kleur, het patroon, het model, ga zo maar door. Zelfs in series mag je tegenwoordig kiezen; een Black mirror aflevering werd helemaal in onze handen gelaten.

Maar de bekendste industrie die zelf laat samenstellen blijft toch echt wel de auto-industrie. Dit komt vooral omdat ze de allereerste waren die dit deden. Het zelf kunnen kiezen welke functies je wel wilt en welke niet, noemen we ook wel Toyotisering. Dit wordt mogelijk gemaakt door het internet, waardoor de informatie over wat de klant precies wilt, in een korte tijd de fabriek kan bereiken. Toyotisering werd mogelijk gemaakt door het voorgaande Fordisme, waarbij elke auto hetzelfde was, door het lopende band werk. Door de kennis en snelheid die door het Fordisme opkwam, kon Toyotisering dan echt ontstaan.

Het idee lijkt ook erg aan te slaan. Het zou me dan ook niet verbazen als steeds meer industrieën deze manier van werken over zouden nemen en ermee aan de bak zouden gaan.